tosziba w zieleni

Robieniem urodzinowych niespodzianek mogłabym zajmować się codziennie. Zobaczyć uśmiech i satysfakcję na twarzy ślicznej dziewczynki - to jest to. Wtedy znowu czuję, że to, co robię, ma sens i nie jest tylko biciem pięściami w powietrze. Rok akademicki nareszcie się skończył - nareszcie, bo był to najbardziej stresujący rok mojego życia. Dlatego cieszę się, że Tosia i Marta [:P] pozwoliły mi odpocząć w swoim towarzystwie i przywrócić wiarę w to, że coś może mi się udać - właśnie wywołanie tego błysku w brązowych oczach. Bardzo Wam dziękuję za cudowną sesję, a Tosi życzę, żeby rosła duża i dzielna, żeby wierzyła w siebie i w swoje nogi jak milion dolarów.






































































mnie też się coś dostało:





dziewczyny dzielnie pracują mimo ataku krwiożerczych komarów:










STO LAT TOSIU!

soffitti e fontane di Roma

Możecie potraktować niniejszego posta jako zapowiedź mojego come backu. Złożyłam już licencjat - kosztował mnie wiele sił i jeszcze więcej nerw, ale nareszcie mogę bez poczucia winy sięgać po aparat. Zamierzam korzystać z tej możliwości najczęściej, jak to możliwe. Liczę, że już w pod koniec przyszłego tygodnia będę mogła zrobić miłą niespodziankę pewnej młodej damie :) Tymczasem - prezentuję Wam pamiątki z mojego majowego pobytu w Rzymie. Jakoś tym razem nie mogłam się skupić na robieniu zdjęć, zbyt dużo się działo, odbywało zbyt wiele ciekawych rozmów. Ale kilka fotografii jednak pozostanie - prócz tych osobistych, będą to głównie fotografie sufitów. Bo takich sufitów jak w Rzymie, tom jeszcze nie widziała.

Serdecznie dziękuję Oli za gościnę oraz życzę jej wiele wytrwałości w pokonywaniu codziennych trudności i wiele deszczu, żeby nie była taka cudownie opalona :P




kopuła w bazylice św. Piotra


Zastanawiam się, w jakim stylu są te konsole. Zdobienie każdej w inny motyw kwiatowy byłoby charakterystyczne dla średniowiecza, ale jakoś nie mogę się przekonać do nazwania ich romańskimi albo gotyckimi. Może ktoś wie? Chętnie się dowiem:)
Watykan, w drodze do Kaplicy Sykstyńskiej, czyli wielkiego niebieskiego pudełka.






Sufit jednej z ostatnich galerii przed Kaplicą Sykstyńską.














Fontanna przed Santa Maria in Trastevere










Santa Maria della Vittoria. Poszłam tam, by zobaczyć "barokowy peep-show", a jednak nie on mnie zachwycił, a to wnętrze tak nieprzyzwoicie przeładowane wszystkim, że absolutnie olśniewające. Dotychczas moim ulubionym kościołem był Santa Maria in Trastevere, ale z chwilą przekroczenia progu niewielkiego kościółka przy Via 20 Settembre to się zmieniło. Choć były to ostatnie chwile przed odjazdem, nagle czas się zatrzymał i zgubiłam się wśród detali niesamowitego sklepienia.

København

Pewnie niektórzy wiedzą, że na początku lutego udało mi się odwiedzić Kopenhagę. Wszystko dzięki nieskończonej uprzejmości Marty, za którą wielce jej dziękuję :) Wyjazd był bogaty we wrażenia ekstremalne [rower zwany Ręką Kościotrupa - bez siodełka i z dwiema dętkami w jednym kole] i przyjemności kulinarne [MARTA I JEJ OBIADKI.]. Jako prawdziwe dziady z Polski posunęłyśmy się do kradzieży chleba [no dobra, to nie była taka do końca kradzież, ale gdyby była, to byłoby to piękne wspomnienie, także utrzymuję, że jednak kradzież], a jako prawdziwe fashionistki [czy jakkolwiek by to nazywać], wróciłyśmy objuczone trendy zakupami z flee marketu. Zosia, Marta i Aldona - wspaniała kompanija do oglądania inteligentnych filmów wieczorową porą :)


Luty - zatem zima w pełni. A jednak w Kopenhadze było względnie ciepło i dawało radę popylać na rowerze. A rowery i ścieżki rowerowe tam są wszędzie. I strasznie kopenhażanom tego zazdroszczę - gdyby w Warszawie wydzielili pasy dla rowerów, to - mimo moich 10km do szkoły - sama wsiadłabym na jednośladowego mustanga i w ten sposób docierałabym do szkoły. Czas dojazdu byłby taki sam.




Pomnik z miejskiego cmentarza, gdzie mieszkańcy często urządzają sobie pikniki.


Oprócz tego, że kopenhażanie ucztują latem na cmentarzach, to jeszcze starają się, by nagrobki były zabawne. W większości umieszczają na nich obrazki przedstawiające zawody, które wykonywali zmarli. Tutaj na pierwszym zdjęciu widać pianistę, ale z Zosią widziałyśmy też krasnoludki, nie do końca wiedziałyśmy, jak to interpretować:).
Zaś trzecie zdjęcie dedykuję Skowiemu :)




To moja kolekcja kopenhaskich drzwi. Niecała niestety, bo kilka zdjęć mam w telefonie, a zgubiłam kabelek usb. Zdziwiło mnie to, że wiele drzwi pokrytych jest graffiti. Znaczy pewnie nie jest to jakiś specjalny ewenement, ale pamiętajcie, że Wally nie zwiedził jeszcze za dużo świata i ma prawo dziwić się pierdołom. Starałam się ułożyć fotki kontrastowo, bo i kopenhaskie drzwi są kontrastowe - albo czyściutkie i wymuskane, albo zagraficone, choć i ich nie nazwałabym zasyfionymi. Mają te malunki jakiś swój miejski urok.


Aaach, tę rybę to ja bardzo lubię. Z najstarszej części miasta. Wybaczcie jakość, ale robiłam na bardzo dużej czułości i aparat wariował.


Tutaj cieszymy się podczas wypychania sprężyn Ręki Kościotrupa, żeby się przyjemniej na nich jechało. Dziewczyny będą wiedziały, o co chodzi :)




Ta pani modli się pod gmachem teatru. Pięknie wyglądała, bo światło obejmowało tylko ją i budynek w oddali, żadnych latarni, a dwa kroki od niej - morze.

święta w handlu i usługach

Moi Mili :)

Tegoroczna edycja miała być bardziej różnorodna i szokująca niż ta z zeszłego roku - niestety, zabrakło czasu na dłuższe spacery po mieście, pstryknełam tylko to, co stanęło mi na drodze podczas codziennych wędrówek uniwersytet - biblioteka, przepraszam :( ale obiecuję, że w niedługim czasie wkleję jeszcze jedno zdjęcie, o którym marzyłam od zeszłego roku :)

Zaczynamy!

[kliknij na zdjęcie, aby je powieskszyć]




Maison Creative przy Mokotowskiej. Prezentowałam go i w zeszłym roku, uwielbiam ich błyszczące horror vacui!


Aniołowo w okolicach Rynku Starego Miasta, chyba przy Piwnej. Absolutnie najbardziej bajkowa ze spotkanych przeze mnie witryn - z ruchomymi ludzikami, jeżdżącą ciuchcią i kulami z prószącym śniegiem.


Okorama przy Mokotowskiej [sporo będzie z Mokotowskiej]. Kto powiedział, że okulary są dla nudziarzy?


Home&More na skrzyżowaniu Mokotowskiej z... Piękną, zdaje się. Białe choinki to zło-zło, ale tutaj wyglądają zadziwiająco przyzwoicie!


Nie wiem, czy zwróciliście uwagę, że połowa kwiaciarni w Warszawie tak wygląda - zaparowane szyby - choinki najwidoczniej nieźle nachuchały! Bukieciarnia także przy Mokotowskiej.


Galeria przy Placu Zamkowym. Niby prawie nic, a cieszy, zwłaszcza w ładnym kontraście.


Fryzjerów z peerelowskim dizajnem darzę szczególną sympatią. Niektórzy pewnie się domyślają, dlaczego :)


Chyba nie trzeba specjalnie komentować :) Sklep przy Krakowskim, w okolicach Placu Zamkowego.


Nie mam pojęcia, co to jest, nie mam pojęcia, czym się zajmuje, ale dostaje pierwszą nagrodę za najlepsze wejście! rue Mokotowska.


W śrubach także święta! z aniołkami. na bogato. Z uśmiechem w kąciku usteczek zapraszam - odwiedźcie śrubki przy Próżnej. Nie mogłam sobie odmówić urokliwej rameczki :)


Kolejna bajkowa wystawa - tym razem ze sklepu z suwenirami i [chyba] rękodziełem. Freta 13/15.


Księgarnia proszę państwa przy centrum kultury Civitas Christiana. Ale nie pamiętam gdzie, też na trasie Plac Trzech Krzyży - Plac Zbawiciela. Jakbym miała chrześniaka, tobym mu tam kupiła legendy szkockie, mimo tego, że zalatuje tam fanatyzmem.


Herbaty przy Nowym Świecie.


Oto jak mitologia łączy się z "chrześcijaństwem" - można? można :) Już w zeszłym roku chciałam upolować pana Hefajstosa, ale wtedy odbicia w szybie były zbyt mocne. Tak w ramach reklamy - tamtejszy właściciel robi z metalem niewiarygodne rzeczy.

a na koniec cóż - króciutkie życzenia: